پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۷

رشک آیدم ای دوست که با تو هر شب

هر رومی و هندوی نشیند به طرب

گه چنگ سپید را نهی رخ بر رخ

گه نای سیاه‌چُرده را لب بر لب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹ماییم نهاده سر بفرمان شراب
  2. شمارهٔ ۳۰چشم تو همی داشت دلم را بعذاب
  3. شمارهٔ ۳۱چون مردمک دیده ام ای در خوشاب
  4. شمارهٔ ۳۲گفتم که مرا وصل تو نفزاید آب
  5. شمارهٔ ۳۳وقتست که پر زچین شود طرّۀ آب
  6. شمارهٔ ۳۴کام همه ناله و خروشست امشب
  7. شمارهٔ ۳۵هستم ز وصال دوست دلشاد امشب
  8. شمارهٔ ۳۶ای دل چو رسید روز اومید بشب
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.