پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۰

تیغ تو که بنده می‌کند شاهان را

آورد بسی به راه گمراهان را

در دست تو یک قطرۀ آبست و لیک

آبیست ز سر گذشته بدخواهان را

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲دردیست اجل که نیست درمان او را
  2. شمارهٔ ۲۳هر کو بشناخت مستی و پستی را
  3. شمارهٔ ۲۴می آمد و می رفت پیاله بر ما
  4. شمارهٔ ۲۵گرچه خوش نیست حالت ناخوش ما
  5. شمارهٔ ۲۶در باغ بین زگونه گون برگ و نوا
  6. شمارهٔ ۲۷رشک آیدم ای دوست که با تو هر شب
  7. شمارهٔ ۲۸داری ز پی چشم بد ای درّ خوشاب
  8. شمارهٔ ۲۹ماییم نهاده سر بفرمان شراب
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.