پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۳

زابشخور وصل بهره اشکست مرا

گلگونۀ رنگ چهره اشکست مرا

چون چرخ ز خورشید و ستاره شب و روز

چشمی و هزار قطره اشکست مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵نه یاری ازین دلگسلی هست مرا
  2. شمارهٔ ۱۶زلف تو چنان بباد بر داد مرا
  3. شمارهٔ ۱۷کرد این طمع خام تبه نام مرا
  4. شمارهٔ ۱۸دل بر تو نهم رغم بد اندیشان را
  5. شمارهٔ ۱۹آنها که فلک وفا نداد ایشان را
  6. شمارهٔ ۲۰تیغ تو که بنده می‌کند شاهان را
  7. شمارهٔ ۲۱ساقت که بآرزو پرستند او را
  8. شمارهٔ ۲۲دردیست اجل که نیست درمان او را
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.