پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۶۳۱

گل فیض از ریاض حسن زاهد چیدنی دارد

چرا می پوشی از حق چشم، باطل دیدنی دارد

که با چشم سخن گویت تواند بود همدستان

سرت گردم زبان ناز هم فهمیدنی دارد

گره بیگانه است از جبههٔ گل شوخ من واشو

چه گفتم غیر یک قربان شوم رنجیدنی دارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۳۳پیچ و خم مو را چو آن مشکین سلاسل می‌دهد
  2. شمارهٔ ۶۳۴چو او در بزم ارباب هوس می‌رفت و می‌آمد
  3. شمارهٔ ۶۳۵آشنا با عشق اگر شد عقده دل واشود
  4. شمارهٔ ۶۳۶در دل، آنانکه غم یار نهان می دارند
  5. شمارهٔ ۶۳۷سالکانی که به خورشید رخت دل بستند
  6. شمارهٔ ۶۳۸کامت چو در شوی به خطرها همی دهند
  7. شمارهٔ ۶۳۹چو از فکر کام تو حاصل شود
  8. شمارهٔ ۶۴۰هرکه در عشقت ز مژگان اشک نابش می‌چکد
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.