پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۴۷

هست هر حرف تو شکر را جواب

و آن دو لب قند مکرر را جواب

قطرهٔ اشک نهان در دیده ام

در صدف گردیده گوهر را جواب

حسن رخسار و دهان تنگ او

می دهد صد خلد و کوثر را جواب

می کند رنگین تر از طاووس خلد

از لب لعلش کبوتر را جواب

قد موزونش دهد در صحن باغ

مصرع شوخ صنوبر را جواب

داده روی و موی و چشم مست او

سنبل و نسرین و عبهر را جواب

گر کنی آئینه دل را، می دهی

در فقیری صد سکندر را جواب

مرغ دل در آتش سوزان عشق

می دهد جویا سمندر را جواب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۹در تن ز بسکه بی تو مرا یافت راه تاب
  2. شمارهٔ ۱۵۰افتاد عکس عارضت ای مه جبین در آب
  3. شمارهٔ ۱۵۱تا هوای اوست دل را در قفس همچون حباب
  4. شمارهٔ ۱۵۲فصل خزان رویم به سیر کنار آب
  5. شمارهٔ ۱۵۳ز سرو یار که در برکشیده ام امشب
  6. شمارهٔ ۱۵۴زور شور گریه ای می شد به خواب
  7. شمارهٔ ۱۵۵خیال غنچهٔ لعلی چو هوشم در سر است امشب
  8. شمارهٔ ۱۵۶به جام می لبی کرد آشنا جانانه ام امشب
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.