پرش به محتوای اصلی
جیحون یزدی

قطعات

شمارهٔ ۹

ای مهین والاگهر والی که ما از همتت

فارغ از اندیشه و آسوده از دریوزه‌ایم

دقتی کردم چو یاقوتی مفرخ گوش دار

تا بدانی در چه فن زین گنبد پیروزه‌ایم

در جهان از دو محمد دین ایزد شد قوی

کز وجود این دو اندر نعمت هرروزه‌ایم

آن یکی پیغمبر یزدان و این والی یزد

وز پی تقلیدشان ما فرقه دلسوزه‌ایم

زان عرب‌ها را شرف وز این عجم‌ها را شعف

زین و آن ما پر نموده زآب رحمت کوزه‌ایم

لیکن این شیر عجم برعکس آن میر عرب

بدعتی انگیخت کز وی ریگ غم در موزه‌ایم

در زمان آن محمد روزه گر در روز بود

در زمان این محمد ما به شب هم روزه‌ایم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱نبندد مرد عاقل دل بدین فرتوت زن دنیا
  2. شمارهٔ ۱۲در زمان شه جمشید گهر ناصر دین
  3. شمارهٔ ۱۳سپهر مجد و معالی رضاقلی که هلال
  4. شمارهٔ ۱۴شنیده ایم پریشانی از نواحی مصر
  5. شمارهٔ ۱۵ای مهینه داوری کت شش جهه فراش وار
  6. شمارهٔ ۱۶قوش کبک‌انداز من چون پر همّت وا کند
  7. شمارهٔ ۱۷خان فلک فر محمد آنکه ز رفعت
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی جیحون یزدی

میرزا محمد جیحون یزدی ملقب به «نواب»، مشهور به «تاج‌الشعرا» و متخلص به «جیحون» (زادهٔ ۱۲۵۰ قمری در یزد، درگذشتهٔ ۱۳۰۱ قمری در کرمان) یکی از شاعران مشهور یزدی دوره قاجار بود. وى تحصیلات متداول را در زادگاهش یزد گذراند اما ترک وطن کرد و چندى در ایران، هندوستان و اسلامبول به اقامت داشت. وی سرانجام در کرمان اقامت گزید و د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.