شمارهٔ ۲

ادامه‌ی قطعات

1. شمارهٔ ۴ز بس کز آشنایان زخم خوردم
2. شمارهٔ ۵چو راند از در خود قهر حق لئیمی را
3. شمارهٔ ۶ابلهی را چو بخت برگردد
4. شمارهٔ ۷دنیا جیفه است و اهل دنیا
5. شمارهٔ ۸عالم از مردم پر است اما نباشد در میان
6. شمارهٔ ۹به گرد عارض تو گر دمیده یک دو سه موی
7. شمارهٔ ۱۰هست دیوان شعر من اکثر
8. شمارهٔ ۱۱شنیده ای که معزی چه گفت با سنجر