شمارهٔ ۵۳
نه با تو مرا خلوت و جام می بود
نه با تو مرا عشرت و نای و نی بود
تا کی گوئی وصل نباشد همه روز
گو خود بکجا با که که دیده کی بود؟
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵۵شاها بتو ایزد همه آفاق سپرد
- شمارهٔ ۵۶زین پس دل من بمهر یکتا نشود
- شمارهٔ ۵۷شبهای جهان مگر بهم پیوستند
- شمارهٔ ۵۸هر دم ز توام غمی دگر باید برد
- شمارهٔ ۵۹زاواز خوش تو عقل مدهوش شود
- شمارهٔ ۶۰ناگاه چنین کرانه جوئی که چه بود
- شمارهٔ ۶۱چون بیخبری از غمم ایماه چه سود
- شمارهٔ ۶۲یک شهر همیکنند فریاد و نفیر
درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.