شمارهٔ ۵۶

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۵۸هر دم ز توام غمی دگر باید برد
2. شمارهٔ ۵۹زاواز خوش تو عقل مدهوش شود
3. شمارهٔ ۶۰ناگاه چنین کرانه جوئی که چه بود
4. شمارهٔ ۶۱چون بیخبری از غمم ایماه چه سود
5. شمارهٔ ۶۲یک شهر همیکنند فریاد و نفیر
6. شمارهٔ ۶۳زینگونه که شد خوار و فرومایه هنر
7. شمارهٔ ۶۴گفتم که چراست گرد آن تنگ شکر
8. شمارهٔ ۶۵تا من ز رخ خوب تو گشتم مهجور