پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

رباعیات

شمارهٔ ۶۱

چون بیخبری از غمم ایماه چه سود

چون در تو نکرد اینهمه غم راه چه سود

تا جان بتن منست بر من بخشای

ور نه چو برفت جانم آنگاه چه سود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۳زینگونه که شد خوار و فرومایه هنر
  2. شمارهٔ ۶۴گفتم که چراست گرد آن تنگ شکر
  3. شمارهٔ ۶۵تا من ز رخ خوب تو گشتم مهجور
  4. شمارهٔ ۶۶جانا نم دیده وتف سینه نگر
  5. شمارهٔ ۶۷ای روی تو را برده مه چرخ نماز
  6. شمارهٔ ۶۸گفتی مگذر بکوی ما در زین پس
  7. شمارهٔ ۶۹در جامه ازرق آن بت عشوه فروش
  8. شمارهٔ ۷۰زلفی که همی نهاد سر بر قدمش
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.