پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۰زلفی که همی نهاد سر بر قدمش
  2. شمارهٔ ۷۱آن ماه که آفتاب نامست رخش
  3. شمارهٔ ۷۲نادیده هنوز آن رخ غم پردازش
  4. شمارهٔ ۷۳یک بوسه زلعل خویش کم گیر و ببخش
  5. شمارهٔ ۷۴گفتم که بزلف در کجا دارم دل
  6. شمارهٔ ۷۵در هجر تو گفتم که ز جان میترسم
  7. شمارهٔ ۷۶در فرقت تو دلی پر از خون دارم
  8. شمارهٔ ۷۷دلخسته آنزلف چو چوگان توام
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.