پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹زاواز خوش تو عقل مدهوش شود
  2. شمارهٔ ۶۰ناگاه چنین کرانه جوئی که چه بود
  3. شمارهٔ ۶۱چون بیخبری از غمم ایماه چه سود
  4. شمارهٔ ۶۲یک شهر همیکنند فریاد و نفیر
  5. شمارهٔ ۶۳زینگونه که شد خوار و فرومایه هنر
  6. شمارهٔ ۶۴گفتم که چراست گرد آن تنگ شکر
  7. شمارهٔ ۶۵تا من ز رخ خوب تو گشتم مهجور
  8. شمارهٔ ۶۶جانا نم دیده وتف سینه نگر
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.