پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۸۷ - بحث علمی

اختلاف اهل علم از روی دانش رحمتست

زان که کفر از حجت ایشان شدست اندر گُریغ

یک مثل گویم درین معنی که روشن گرددت

همچو نور از جرم خورشید و چو برق از روی تیغ

تیغ کوه و تیغ خورشید آن قوی این روشن است

لاجرم خون لعل گردد در میان هر دو تیغ

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۸۹ - شهر گنجهچو شهر گنجه اندر کل آفاق
  2. شمارهٔ ۹۰ - بنده نوازیحقتعالی اندرین دنیای دون
  3. شمارهٔ ۹۱ - مرگآه ازین دور چرخ و گوش افلاک
  4. شمارهٔ ۹۲ - راست گوئیمرد باید که راستگو باشد
  5. شمارهٔ ۹۳ - غفلتچند گویی که عیش نیست به کام
  6. شمارهٔ ۹۴ - فتلق سعددینآفتاب مطلع اقبال قتلق سعد دین
  7. شمارهٔ ۹۵ - تقاضای کاهای کریمی که هست گاه کرم
  8. شمارهٔ ۹۶ - دوری از خدمتبخدائی که فیض رحمت او
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.