پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۰ - ذم عجب و کبربا چنین کوتهی و مختصری
  2. شمارهٔ ۱۱ - تواضعبر چو من بنده گر قیامی کرد
  3. شمارهٔ ۱۲ - تکذیب حاسدانبخدائی که رازهای ضمیر
  4. شمارهٔ ۱۳ - شوق حضوربخدائی که علم واسع او
  5. شمارهٔ ۱۴ - شکایت از حرمانایا صدری که خورشید فلک را
  6. شمارهٔ ۱۵ - شکوه از درد چشمای بلبلی که وقت ترنم ز نغمه ات
  7. شمارهٔ ۱۶ - تقاضای رسمای کریمی که در جهان کرم
  8. شمارهٔ ۱۷ - تقاضاخداوندا کمینه چاکر تو
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.