پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۱۱ - تواضع

بر چو من بنده گر قیامی کرد

آنکه مطلق جهان مستوفاست

من بدین مکرمت بزرگ شدم

وز بلندی قدر او بنکاست

نکته دیگرست اینجا خرد

که بدان نکته آن قیام رواست

من بقد حقیر یأجوجم

بمن از بهر آن جهان برخاست

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۳ - شوق حضوربخدائی که علم واسع او
  2. شمارهٔ ۱۴ - شکایت از حرمانایا صدری که خورشید فلک را
  3. شمارهٔ ۱۵ - شکوه از درد چشمای بلبلی که وقت ترنم ز نغمه ات
  4. شمارهٔ ۱۶ - تقاضای رسمای کریمی که در جهان کرم
  5. شمارهٔ ۱۷ - تقاضاخداوندا کمینه چاکر تو
  6. شمارهٔ ۱۸ - تقاضاای کریمی که در جهان کرم
  7. شمارهٔ ۱۹ - هنر و حرمانهر که را از هنر نصیبی هست
  8. شمارهٔ ۲۰ - فرق میان دشمن و دوستای صدر دوست پرور دشمن نواز راد
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.