پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۴ - شکایت از دوری

هست سوگندم بنام آنکه هست

پیش علمش ذره همچون آفتاب

وانکه بی الهام ارشادش خرد

باز نشناسد خطا را از صواب

کز فراق حضرتت من بنده را

نیست پروای خور و امکان خواب

بی رکاب اشرفت هستم چنانک

ماهیی بر خشک یا شکر در آب

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۶ - نکوهش فرستنده شراب بدای کریمی که دام منت را
  2. شمارهٔ ۷ - اشتیاق بلقای دوستبخدای قدیم و قادر و حی
  3. شمارهٔ ۸ - نیز همبخدائی که هر که بنده اوست
  4. شمارهٔ ۹ - مدحت بی‌نعمتاز من اکنون هرکسی را آرزوی مدحتست
  5. شمارهٔ ۱۰ - ذم عجب و کبربا چنین کوتهی و مختصری
  6. شمارهٔ ۱۱ - تواضعبر چو من بنده گر قیامی کرد
  7. شمارهٔ ۱۲ - تکذیب حاسدانبخدائی که رازهای ضمیر
  8. شمارهٔ ۱۳ - شوق حضوربخدائی که علم واسع او
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.