پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۳ - لغز شمشیر

چیست آن آتش با گونه آب

سربسر پر در و لولوی خوشاب

گوهرش ریخته بر صفحه سر

همچو بر روی زمرد سیماب

از نمایش گهر و رنگش راست

همچو بر آب زلالست حباب

از چه این آب فنا را سبب است

چون حیات همه کس هست از آب

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۵ - کمال الدین محموددوستی دی سخنی خوش میگفت
  2. شمارهٔ ۶ - نکوهش فرستنده شراب بدای کریمی که دام منت را
  3. شمارهٔ ۷ - اشتیاق بلقای دوستبخدای قدیم و قادر و حی
  4. شمارهٔ ۸ - نیز همبخدائی که هر که بنده اوست
  5. شمارهٔ ۹ - مدحت بی‌نعمتاز من اکنون هرکسی را آرزوی مدحتست
  6. شمارهٔ ۱۰ - ذم عجب و کبربا چنین کوتهی و مختصری
  7. شمارهٔ ۱۱ - تواضعبر چو من بنده گر قیامی کرد
  8. شمارهٔ ۱۲ - تکذیب حاسدانبخدائی که رازهای ضمیر
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.