پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۱۱۷ - روزگار کرم

گذشت نوبت احسان و روزگار کرم

چه وقت می بکند باز روز کار کرم

که خون گرفت دل اشتیاق پیشه من

در اشتیاق بزرگی و انتظار کرم

غبار بخل زصحن زمین بچرخ رسید

کجاست آخر یک ابر سیل بار کرم

منیر طلعت او سوسن ریاض امل

بلند همت او سرو جویبار کرم

زهی بعرض کریم تو ابتهاج ثنا

زهی ز کف جواد تو افتخار کرم

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۹ - قسمبخدائی که بر خداوندان
  2. شمارهٔ ۱۲۰ - پادشاه شریعتآیا پادشاه شریعت که هست
  3. شمارهٔ ۱۲۱ - مشورتیک نصیحت بشنو از من کاندران نبود غرض
  4. شمارهٔ ۱۲۲ - تعزلای حسن بسته برقمرت رنگ ارغوان
  5. شمارهٔ ۱۲۳ - شکر تشریفدوستی دی بر من آمده بود
  6. شمارهٔ ۱۲۴ - پوستینپوستینی بخواستیم از تو
  7. شمارهٔ ۱۲۵ - کام دلچند گوئی که روز برنائی
  8. شمارهٔ ۱۲۶ - تحفهای شده فر شکوه مسندت
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.