پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۱۰۷ - نان به زر

گفتم چو بسته‌ام کمرِ بندگیِ تو

بهر میانِ خویش ز جوزا کمر خرم

در خاطرم نبود که بر خوان دولتت

نان آنگهی خورم که به خونِ جگر خرم

لایق شناسی از کرم خود که بر درت

من جان به رایگان دهم و نان به زر خرم

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۰۹ - در بستهگفتند دی مرا که بر خواجه میروی
  2. شمارهٔ ۱۱۰ - ترک هجااگر من فی المثل در هجو کوشم
  3. شمارهٔ ۱۱۱ - نفاق و بخلنفاق و بخل در اهل سپاهان
  4. شمارهٔ ۱۱۲ - پیریدر آینه تا نگاه کردم
  5. شمارهٔ ۱۱۳ - مردم سپاهان در زمان پیشسگ به از مردم سپاهانست
  6. شمارهٔ ۱۱۴ - حرمت پدر و مادربشنو از من نصیحتی که ترا
  7. شمارهٔ ۱۱۵ - دل بردهبر نرگس تو رفتم بهزار لابه گفتم
  8. شمارهٔ ۱۱۶ - قطعهخداوندا بدین حالت من از شکر و ثنا گفتن
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.