شمارهٔ ۱۱۵ - دل برده
بر نرگس تو رفتم بهزار لابه گفتم
دل برده بازپس ده که دل دگر ندارم
سوی زلف کرد اشارت که بجوی رخت هندو
مگر او ببرده باشد من ازین خبر ندارم
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۱۱۷ - روزگار کرمگذشت نوبت احسان و روزگار کرم
- شمارهٔ ۱۱۸ - عقل بیداربخدائی که مهر معرفتش
- شمارهٔ ۱۱۹ - قسمبخدائی که بر خداوندان
- شمارهٔ ۱۲۰ - پادشاه شریعتآیا پادشاه شریعت که هست
- شمارهٔ ۱۲۱ - مشورتیک نصیحت بشنو از من کاندران نبود غرض
- شمارهٔ ۱۲۲ - تعزلای حسن بسته برقمرت رنگ ارغوان
- شمارهٔ ۱۲۳ - شکر تشریفدوستی دی بر من آمده بود
- شمارهٔ ۱۲۴ - پوستینپوستینی بخواستیم از تو
درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.