جلال عضد
شمارهٔ ۹
گردن بنهاده ام به هر نرم و درشت
بر رویم اگر تیغ کشد ندهم پشت
گفتا که به انگشت بکن دیده خویش
بر دیده خویشتن نهادم انگشت
جلال عضد
ادامه‌ی رباعیّات
- شمارهٔ ۱۱ - محسنامروز چو دست صبح دامن برداشت
- شمارهٔ ۱۲افسوس که آن یار پسندیده برفت
- شمارهٔ ۱۳معبود همیشه در سفر یارت باد
- شمارهٔ ۱۴گر از رخ مه زلف چو چوگان ببرد
- شمارهٔ ۱۵مه تاب ز روی چون خونت می گیرد
- شمارهٔ ۱۶هم دست من تشنه به جامی برسید
- شمارهٔ ۱۷هر سرو که در بسیط عالم باشد
- شمارهٔ ۱۸تا گردش نُه گنبد گردان باشد
درباره‌ی جلال عضد
سید جلال الدین عضد یزدی معروف به جلال عضد و متخلص به «جلال» شاعر سدهٔ هشتم هجری و ستایندهٔ برخی امیران چوپانی و آل اینجو بوده است. وی فرزند سیدِ عَضُدِ یزدی از شاعران سدۀ هفت و هشت هجری، و از رجال دورۀ ابوسعید بهادر و وزیر امیر مبارزالدین و بزرگ سادات یزدی بود. تاریخ تولد و وفات جلال به درستی روشن نیست. از دیوان وی ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.