پرش به محتوای اصلی
جلال عضد جلال عضد

رباعیّات

شمارهٔ ۱۶

هم دست من تشنه به جامی برسید

هم پای تمنّا به مقامی برسید

آن دل که بماند بود در ناکامی

هم عاقبت الامر به کامی برسید

ادامه‌ی رباعیّات

  1. شمارهٔ ۱۸تا گردش نُه گنبد گردان باشد
  2. شمارهٔ ۱۹تا نادرۀ حسن رخت پیدا شد
  3. شمارهٔ ۲۰آنی که ابد ز عمر تو مایه کند
  4. شمارهٔ ۲۱هرکس که قرین من غمخوار شود
  5. شمارهٔ ۲۲جانا ز غم تو هیچ خوشتر نآید
  6. شمارهٔ ۲۳خون از دل افگار برون می آید
  7. شمارهٔ ۲۴تا دیده کمانْ مهره ابروی تو دید
  8. شمارهٔ ۲۵گویند که ماه روزه نزدیک رسید
همه‌ی رباعیّات ←

جلال عضد درباره‌ی جلال عضد

سید جلال الدین عضد یزدی معروف به جلال عضد و متخلص به «جلال» شاعر سدهٔ هشتم هجری و ستایندهٔ برخی امیران چوپانی و آل اینجو بوده است. وی فرزند سیدِ عَضُدِ یزدی از شاعران سدۀ هفت و هشت هجری، و از رجال دورۀ ابوسعید بهادر و وزیر امیر مبارزالدین و بزرگ سادات یزدی بود. تاریخ تولد و وفات جلال به درستی روشن نیست. از دیوان وی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.