پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۳۰۳

ای بی رخ تو چو لاله‌زارم دیده

گرییده چو ابر نوبهارم دیده

روزی بینی در آرزوی رخ تو

چون اشک چکیده در کنارم دیده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰۵خون گشت مرا از غم هجران دیده
  2. شمارهٔ ۳۰۶ما بنده ز جانیم و تو فرمان می‌ده
  3. شمارهٔ ۳۰۷یارب تو مرا دولت بینایی ده
  4. شمارهٔ ۳۰۸در عشق تو در هر دهنم افسانه
  5. شمارهٔ ۳۰۹پیش رخ چون شمع تواَم پروانه
  6. شمارهٔ ۳۱۰تا چند بتا گذر کنم بر در تو
  7. شمارهٔ ۳۱۱جانا به کمال حسن مغرور مشو
  8. شمارهٔ ۳۱۲از عمر عزیز حاصلم چیست بگو
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.