جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۰۷
یارب تو مرا دولت بینایی ده
واندر ره طاعتم توانایی ده
آن دم که رسد مرا به لب جان عزیز
بر یاد تواَم زبان گویایی ده
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۰۹پیش رخ چون شمع تواَم پروانه
- شمارهٔ ۳۱۰تا چند بتا گذر کنم بر در تو
- شمارهٔ ۳۱۱جانا به کمال حسن مغرور مشو
- شمارهٔ ۳۱۲از عمر عزیز حاصلم چیست بگو
- شمارهٔ ۳۱۳یا هو یا هو یا الهی هو هو
- شمارهٔ ۳۱۴با عید وصال خویش آخر باز آی
- شمارهٔ ۳۱۵روزی دو سه شد که بنده ننواخته‌ای
- شمارهٔ ۳۱۶چون شمع منم سوخته ساخته‌ای
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.