جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۱۰
تا چند بتا گذر کنم بر در تو
تا چند بگویم که دل من بر تو
تا کی گویم بده شبی کام دلم
تا چند بگویی که ندارم سر تو
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۱۲از عمر عزیز حاصلم چیست بگو
- شمارهٔ ۳۱۳یا هو یا هو یا الهی هو هو
- شمارهٔ ۳۱۴با عید وصال خویش آخر باز آی
- شمارهٔ ۳۱۵روزی دو سه شد که بنده ننواخته‌ای
- شمارهٔ ۳۱۶چون شمع منم سوخته ساخته‌ای
- شمارهٔ ۳۱۷چون شمع منم سوخته ساخته‌ای
- شمارهٔ ۳۱۸شمع رخ خود در دلم افروخته‌ای
- شمارهٔ ۳۱۹در خاک درت آب رخم ریخته‌ای
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.