جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۰۵
خون گشت مرا از غم هجران دیده
آخر چه کنم با دل هجران دیده
گویند که هجر جان ز تن سخت بوَد
مسکین دل من چو روز هجران دیده
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۰۷یارب تو مرا دولت بینایی ده
- شمارهٔ ۳۰۸در عشق تو در هر دهنم افسانه
- شمارهٔ ۳۰۹پیش رخ چون شمع تواَم پروانه
- شمارهٔ ۳۱۰تا چند بتا گذر کنم بر در تو
- شمارهٔ ۳۱۱جانا به کمال حسن مغرور مشو
- شمارهٔ ۳۱۲از عمر عزیز حاصلم چیست بگو
- شمارهٔ ۳۱۳یا هو یا هو یا الهی هو هو
- شمارهٔ ۳۱۴با عید وصال خویش آخر باز آی
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.