پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۸

تا کی دلم از هجر تو پر خون باشد

وز خانه اختیار بیرون باشد

مشتاق به وصلت من و از من تو ملول

و این نیز هم از طالع وارون باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۰چون چشم خوشت مست و خرابی باشد
  2. شمارهٔ ۱۱۱با دل گفتم اگر مجالی باشد
  3. شمارهٔ ۱۱۲چشمت به کرشمه بین که جان می‌بخشد
  4. شمارهٔ ۱۱۳تا سرو قدش ز چشم ما پنهان شد
  5. شمارهٔ ۱۱۴خورشید رخ تو را ز جان خواسته شد
  6. شمارهٔ ۱۱۵چون ماه رخش تمام پیراسته شد
  7. شمارهٔ ۱۱۶تا شاهد حسن گل به بازار آمد
  8. شمارهٔ ۱۱۷از لطف خدا حسن تو آراسته‌اند
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.