پرش به محتوای اصلی
امیر حسینی هروی امیر حسینی هروی

کنز الرموز

بخش ۳۲ - در علم الیقین و عین الیقین میفرماید

دیده باطن اگر بینا شود

آنچه پنهان خواندۀ پیدا شود

سر وحدت را به بینی بی بیان

عین عین اینجا فرو شد در بیان

آنکه در بحر حقیقت راه یافت

گوهر حق الیقین ناگاه یافت

از دو کون آزاد و از خود هم برست

مرغ آن بر شاخ اَو اَدنی نشست

آنچه علم و عین از او دارد نشان

بی نشان شد نزد او دامن کشان

گنج حق را جان پاک او امین

این بود دیباچه حق الیقین

خاص در علم الیقین و خاص خاص

دیده در عین الیقین از خود خلاص

منظر حق الیقین والاتر است

این سعادت انبیا را در خوراست

گر حقیقت پرسی از حق الیقین

در مقام لی مَعَ اللّه باز بین

ادامه‌ی کنز الرموز

  1. بخش ۳۴ - در بیان تجلی صفات میفرمایدبند راه تو، هم از اوصاف تست
  2. بخش ۳۵ - در بیان تجلی ذات میفرمایدچون زدود آئینه، صافی شد زشک
  3. بخش ۳۶ - حکایت بایزید علیه الرحمةرهروی ناگه به نزد بایزید
  4. بخش ۳۷ - در بیان سماع و کیفیت آن میفرمایدصبحدم بر کف نهادم جام عشق
همه‌ی کنز الرموز ←

امیر حسینی هروی درباره‌ی امیر حسینی هروی

رکن الدین حسین بن عالم بن ابی الحسن حسینی غوری هروی (سال ولادت نامعلوم در ده «گرو» از بلاد «غور»، درگذشته به سال ۷۱۸ هجری قمری در هرات) متخلص به «حسینی» و مشهور به «اَمیرْ حُسِینی» و همچنین «امیرحسینی سادات»، «امیرسیدحسینی» و ملقب به «جنید ثانی» شاعر بزرگ هرات و از مشایخ طریقت سهروردی است. منظومهٔ «گلشن راز» شیخ محمو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.