پرش به محتوای اصلی
حسین خوارزمی حسین خوارزمی

غزلیات، قصاید و قطعات

شمارهٔ ۲۰

به صدر صفحهٔ دولت کجا رسد اصحاب

اگر دری نگشاید مُفَتِّحُ الْاَبواب

عزیزِ من به ادب باش تا صفا یابی

از آنکه هست تصوّف به جملگی آداب

زدند قافلهٔ راه عشق کوس سفر

اگر نه مرده دلی دیده‌ها بمال از خواب

به هرزه عمر گرانمایه را ز دست مده

دو روزه عمر که باقی است قدر آن دریاب

اگر سعادت دیدار دوست می‌جویی

ز آستانهٔ اصحاب درد روی متاب

اگر مشاهده خواهی ز خویشتن بگذر

که غیر هستی تو در میانه نیست حجاب

حسین دیدهٔ دیداربین به دست آور

که برگرفت حبیب از جمال خویش نقاب

ادامه‌ی غزلیات، قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۲۲تا بِکِی ناله و فریاد که آن یار کجاست
  2. شمارهٔ ۲۳خلق عالم بجمالت نگرانند ای دوست
  3. شمارهٔ ۲۴الا ای کعبه دولت مرا خاک سر کویت
  4. شمارهٔ ۲۵خسته هجر گشته ام با تو وصالم آرزوست
  5. شمارهٔ ۲۶عشق است آتشی که بیکدم جهان بسوخت
  6. شمارهٔ ۲۷تا عشق توام بدرقه راه حجاز است
  7. شمارهٔ ۲۸وای که از حال من دلبرم آگاه نیست
  8. شمارهٔ ۲۹ایکه جز حسن رخت پیرایه آفاق نیست
همه‌ی غزلیات، قصاید و قطعات ←

حسین خوارزمی درباره‌ی حسین خوارزمی

حسین بن حسن خوارزمی از عارفان، نویسندگان و شاعران سده‌های هشتم و نهم هجری است. وی اصالتاً از ماوراءالنهر بوده و به دلیل اقامت طولانی در خوارزم به خوارزمی شهرت یافت. وی از شاگردان ابوالوفا خوارزمی معروف به پیرفرشته بود و به راهنمایی او با مثنوی مولوی آشنا شد و به معانی آن پی برد. بدین واسطه در اطراف و اکناف پرآوازه شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.