پرش به محتوای اصلی
حیدر شیرازی حیدر شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۷۱ - و له ایضا

ای گل! هزار بلبل بیدل اسیر تست

تنگ شکر خجل ز لب دلپذیر تست

در پیش خاص و عام تمام است و روشن است

شعری که وصف روی چو بدر منیر تست

از عمر خویش برخورد آن کس که در جهان

یک لحظه در برش بر همچون حریر تست

گر بی کمان ابروی تو ناله ای کنم

عیبم مکن که بر جگرم زخم تیر تست

حیدر بر آستانه ی خدمت به پای سعی

خدمتگذار باش که آن دستگیر تست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۳ - و له ایضامن نکنم توبه ز معشوق و می
  2. شمارهٔ ۷۴ - و لهاگر آن یار یار من باشد
  3. شمارهٔ ۷۵ - و لهآن بت که چشم مستش دل‌ها همی‌رباید
  4. شمارهٔ ۷۶ - و له ایضامن آن معشوق می‌خواهم که یار مهربان است او
  5. شمارهٔ ۷۷ - و له ایضاالا ای سرو نسرین بر! که سنبل بر سمن داری
همه‌ی غزلیات ←

حیدر شیرازی درباره‌ی حیدر شیرازی

حیدر بقال شیرازی شاعر گمنامی است که در قرن هشتم هجری در شیراز و یزد می زیسته و گویا شرح احوال او در تواریخ و تذکره های موجود نیامده است. وی مدیحه گوی نصرت الدین یحیی (مقتول ۷۹۵)، حاکم یزد، و سلطان حسین شیرازی (وفات : ۷۸۵) بوده، در حضرت شیخ ابو اسحاق شیرازی (وفات: ???) بار می یافته، سلطان ابوسعید بهادر (وفات:؟؟؟) را مر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.