حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۴
از حرف وداع، دیده جیحون شد و رفت
هوش از سر سودا زده مجنون شد و رفت
تن شعله کشید و دود آهی برخاست
دل خون شد و خون ز دیده بیرون شد و رفت
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۴۶هند است و جهان به کام می باید اوا نیست
- شمارهٔ ۴۷در هند اگر کسی نرنجد از راست
- شمارهٔ ۴۸دل خوش نکند نالهٔ زاری که مراست
- شمارهٔ ۴۹دیدیم، سواد هند حیرت زار است
- شمارهٔ ۵۰در زیر فلک نالهٔ ما بی اثر است
- شمارهٔ ۵۱دردانهٔ دریای حقیقت درد است
- شمارهٔ ۵۲ای سینه بنال، ناله کار من و توست
- شمارهٔ ۵۳ساقی، رگ ابر آبداری برخاست
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.