شمارهٔ ۳۹

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۴۱عتاب تلخ او شیرین کن جانهاست، مستان را
2. شمارهٔ ۴۲آمال کوته است ز دنیا بریده را
3. شمارهٔ ۴۳رنگین بود سخن، دل در خون تپیده را
4. شمارهٔ ۴۴مردان کنند خوش، غم و هجر همیشه را
5. شمارهٔ ۴۵جام عتاب داده ای، غمزه کینه خواه را
6. شمارهٔ ۴۶اگر بینم شبی در خواب، روز خردسالی را
7. شمارهٔ ۴۷به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی را
8. شمارهٔ ۴۸حق تعلیم دارم، خوش قدانِ بوستانی را