پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۴۲

آمال کوته است ز دنیا بریده را

کی می رسد کفد، غزال رمیده را؟

در رهگذار سیل، بود استوار کوه

وحشت حریف نیست، من آرمیده را

گوش گران، علاج لب یاوه گو کند

این پنبه در خور است دهان دریده را

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۴۴مردان کنند خوش، غم و هجر همیشه را
  2. شمارهٔ ۴۵جام عتاب داده ای، غمزه کینه خواه را
  3. شمارهٔ ۴۶اگر بینم شبی در خواب، روز خردسالی را
  4. شمارهٔ ۴۷به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی را
  5. شمارهٔ ۴۸حق تعلیم دارم، خوش قدانِ بوستانی را
  6. شمارهٔ ۴۹نباشد ناقه ای جز شوق، مجنون الهی را
  7. شمارهٔ ۵۰بلای جان، زبان تلخ باشد، اهل دعوی را
  8. شمارهٔ ۵۱خوش آن ساعت که، بر بالین خرامی، خاکساری را
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.