پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۶۰

شاها سوسن نمونه پروین شد

زان خطه بزم از و سپهر آئین شد

در مدح تو چون دهان سیمین بگشاد

در حال همه دهان او زرین شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۲شد عمر برون و آرزو برنامد
  2. شمارهٔ ۶۳یارم ره و رسم عشق نیکو داند
  3. شمارهٔ ۶۴دردا که دلم به وصل تو شاد نماند
  4. شمارهٔ ۶۵هر شب که دلم به حیلها درماند
  5. شمارهٔ ۶۶هوشم سوی یار ناجوانمرد بماند
  6. شمارهٔ ۶۷نی باد سحر بادم سر دم ماند
  7. شمارهٔ ۶۸این طایفه را چو خویشتن دانستند
  8. شمارهٔ ۶۹رندان می معرفت به اقبال کشند
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.