پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۶۳

یارم ره و رسم عشق نیکو داند

هر خرده که شرط است در آن او داند

بگذاشته ام مصلحت کار بدو

گر بکشد و گر زنده کند او داند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۵هر شب که دلم به حیلها درماند
  2. شمارهٔ ۶۶هوشم سوی یار ناجوانمرد بماند
  3. شمارهٔ ۶۷نی باد سحر بادم سر دم ماند
  4. شمارهٔ ۶۸این طایفه را چو خویشتن دانستند
  5. شمارهٔ ۶۹رندان می معرفت به اقبال کشند
  6. شمارهٔ ۷۰هر دم خسرو هزار دل شاد کند
  7. شمارهٔ ۷۱این هفت اختر که باغ معمور کند
  8. شمارهٔ ۷۲هر تیر کز این طبع چو الماس جهد
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.