پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۲

ای چشم من از نقش رخت دفتر آب

آورده غمت راز دلم برسر آب

من سوخته ام تو آب داری آری

جان را از فراتش بود و گل بر آب؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴کردست مرا زمانه در تاب امشب
  2. شمارهٔ ۵آی آینه جود مصور دستت
  3. شمارهٔ ۶از جود تو برد ابر بر گردون رخت
  4. شمارهٔ ۷از زلف تو باد گل سواری آموخت
  5. شمارهٔ ۸افسوس که آن جان جهانم بفروخت
  6. شمارهٔ ۹هر کیسه که بر وفاش جان از دل دوخت
  7. شمارهٔ ۱۰دل گرچه ز هجرت سپر تیر بلاست
  8. شمارهٔ ۱۱کس را ز فراق نیست این غم که مراست
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.