پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۷

از زلف تو باد گل سواری آموخت

وز خط تو مشک مه نگاری آموخت

جان از سخنت بزرگواری آموخت

وهم از دهن تو خرده کاری آموخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹هر کیسه که بر وفاش جان از دل دوخت
  2. شمارهٔ ۱۰دل گرچه ز هجرت سپر تیر بلاست
  3. شمارهٔ ۱۱کس را ز فراق نیست این غم که مراست
  4. شمارهٔ ۱۲فردا بخرم هر آنچه در شهربلاست
  5. شمارهٔ ۱۳می بر کف من نه که دلم پر تاب است
  6. شمارهٔ ۱۴با دل گفتم که جان غمگین بی تست
  7. شمارهٔ ۱۵جورم همه زان غمزه خونخواره تست
  8. شمارهٔ ۱۶از دل همه آسایش جان رفت ز دست
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.