پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰

دل گرچه ز هجرت سپر تیر بلاست

تن گرچه ز اندوه تو چون موی بکاست

تا از تو مرا هنوز امید وفاست

از من تو بدان که هیچ کج ناید راست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲فردا بخرم هر آنچه در شهربلاست
  2. شمارهٔ ۱۳می بر کف من نه که دلم پر تاب است
  3. شمارهٔ ۱۴با دل گفتم که جان غمگین بی تست
  4. شمارهٔ ۱۵جورم همه زان غمزه خونخواره تست
  5. شمارهٔ ۱۶از دل همه آسایش جان رفت ز دست
  6. شمارهٔ ۱۷در رزمت و بزمت ای شه عدل پرست
  7. شمارهٔ ۱۸عکس تو ازاین دیده غمناک برست
  8. شمارهٔ ۱۹امشب مه من که آفتابی دگر است
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.