پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳

می بر کف من نه که دلم پر تاب است

وین عمر گریز پای چون سیماب است

بشتاب که آتش جوانی آب است

بر خیز که بیداری دولت خواب است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵جورم همه زان غمزه خونخواره تست
  2. شمارهٔ ۱۶از دل همه آسایش جان رفت ز دست
  3. شمارهٔ ۱۷در رزمت و بزمت ای شه عدل پرست
  4. شمارهٔ ۱۸عکس تو ازاین دیده غمناک برست
  5. شمارهٔ ۱۹امشب مه من که آفتابی دگر است
  6. شمارهٔ ۲۰آن دل که هزار کامکاری کرده است
  7. شمارهٔ ۲۱ای دوست مرا غمت چو موئی کرده است
  8. شمارهٔ ۲۲از رنگ رخ تو لاله پرتاب شده است
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.