پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱

خورشید همی سجده برد قد ترا

در نتوان یافت حسن بیحد ترا

بخرام بتا که سرو آزاد چمن

ناگه خط بندگی دهد قد ترا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳از زلف تو دل برون گرفتم مطلب
  2. شمارهٔ ۴کردست مرا زمانه در تاب امشب
  3. شمارهٔ ۵آی آینه جود مصور دستت
  4. شمارهٔ ۶از جود تو برد ابر بر گردون رخت
  5. شمارهٔ ۷از زلف تو باد گل سواری آموخت
  6. شمارهٔ ۸افسوس که آن جان جهانم بفروخت
  7. شمارهٔ ۹هر کیسه که بر وفاش جان از دل دوخت
  8. شمارهٔ ۱۰دل گرچه ز هجرت سپر تیر بلاست
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.