پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۱

تا شربت عاشقی چشیدم ز غمت

هر بد که گمانی بری کشیدم ز غمت

قصه چکنم به جان رسیدم ز غمت

آن به که نگویم آنچه دیدم ز غمت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۳جز عشق تو سرمایه دین داری نیست
  2. شمارهٔ ۱۸۴این دوست‌وَشان که دشمن جان منند
  3. شمارهٔ ۱۸۵دل در زر و سیم و دولت و بخت مبند
  4. شمارهٔ ۱۸۶دردت ز دلم بدر نمی داند شد
  5. شمارهٔ ۱۸۷کس را بر تو ز ناز تمکین نبود
  6. شمارهٔ ۱۸۸حاشا که دلم کم تو گیرد هرگز
  7. شمارهٔ ۱۸۹ای باغ رخت گریز گاه نظرم
  8. شمارهٔ ۱۹۰گفتم مگر آتش جوانی ببرم
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.