پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۰

شاها اگر از بخت نشانی است توئی

وز خلق نسیم بوستانی است توئی

شمسی که به هفت آسمانی است توئی

جانی که بدو زنده جهانی است توئی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۲شاها کرم تو راز کان بگشاده ست
  2. شمارهٔ ۱۸۳جز عشق تو سرمایه دین داری نیست
  3. شمارهٔ ۱۸۴این دوست‌وَشان که دشمن جان منند
  4. شمارهٔ ۱۸۵دل در زر و سیم و دولت و بخت مبند
  5. شمارهٔ ۱۸۶دردت ز دلم بدر نمی داند شد
  6. شمارهٔ ۱۸۷کس را بر تو ز ناز تمکین نبود
  7. شمارهٔ ۱۸۸حاشا که دلم کم تو گیرد هرگز
  8. شمارهٔ ۱۸۹ای باغ رخت گریز گاه نظرم
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.