پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۷

کس را بر تو ز ناز تمکین نبود

این خود جنگ ست ناز چندین نبود

ای مردم دیده خویشتن بینی چیست

کین مردم دیده خویشتن بین نبود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۹ای باغ رخت گریز گاه نظرم
  2. شمارهٔ ۱۹۰گفتم مگر آتش جوانی ببرم
  3. شمارهٔ ۱۹۱من کز نم دیده آسیا گردانم
  4. شمارهٔ ۱۹۲یک چند نهان سوی دل آرام شدیم
  5. شمارهٔ ۱۹۳آن رفت که کردمی نگه سوی تو من
  6. شمارهٔ ۱۹۴این لشکر شاه فتح یابند همه
  7. شمارهٔ ۱۹۵ای جان دل ریش بر مهان بیش منه
  8. شمارهٔ ۱۹۶در خواب ندید چرخ اعلا چو منی
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.