پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۷

زان جان که نداشت هیچ سودم تو بهی

زان دل که فرو گذاشت زودم تو بهی

وان دیده که نقش روی تو نمود

دیدم همه را و آزمودم تو بهی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۹هر بوی که از مشک و قرنقل شنوی
  2. شمارهٔ ۱۸۰شاها اگر از بخت نشانی است توئی
  3. شمارهٔ ۱۸۱تا شربت عاشقی چشیدم ز غمت
  4. شمارهٔ ۱۸۲شاها کرم تو راز کان بگشاده ست
  5. شمارهٔ ۱۸۳جز عشق تو سرمایه دین داری نیست
  6. شمارهٔ ۱۸۴این دوست‌وَشان که دشمن جان منند
  7. شمارهٔ ۱۸۵دل در زر و سیم و دولت و بخت مبند
  8. شمارهٔ ۱۸۶دردت ز دلم بدر نمی داند شد
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.