پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۹

از علم زمین و آسمان می گیرم

وز عقل عنان این و آن می گیرم

گوئی چه کشی رنج که یک جان داری

این بین که به یک جان دو جهان می گیرم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۱چون باز رهد ز غصه جان پاکم
  2. شمارهٔ ۱۳۲در دست یک ستمگر افتاد دلم
  3. شمارهٔ ۱۳۳نزدیک تو ای از همه کس کم که منم
  4. شمارهٔ ۱۳۴یارب ز تو آنچه من گدا می خواهم
  5. شمارهٔ ۱۳۵از عمر که بگذشت بلا می بینم
  6. شمارهٔ ۱۳۶تا عمر بود به دل هوای تو کنم
  7. شمارهٔ ۱۳۷رفتیم و گرانی ز وصالت بردیم
  8. شمارهٔ ۱۳۸تا چنگ بر آن سنبل پرتاب زدیم
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.