پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

غزلیات

شمارهٔ ۷۵

ای چشمه آب زندگانی

وی شعله آتش جوانی

ای تابش حسنت آفتابی

وز گردش طاق آسمانی

گر خر گه مه شود منقش

از قوس قزح تو عکس آنی

روی تو چو گلستان بخندد

زیرا که تو نو بهار جانی

جان با سبکی زتو نیاید

آرد برتو همی گرانی

چون طبع حسن ز آب و آتش

سرمایه راحت جهانی

زین روی چو روز کرده خوش

خوش باش که تا ابد بمانی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۷جانا تو به دیگران چه مانی
  2. شمارهٔ ۷۸منم در عشق تو جسمی و جانی
  3. شمارهٔ ۷۹ایکه دل را دل و جان را جانی
  4. شمارهٔ ۸۰ای باد روح پرور زنهار اگر توانی
  5. شمارهٔ ۸۱رخ بپوش از قمر چه می خواهی
  6. شمارهٔ ۸۲ساقیا وقتست اگر ما را شرابی در دهی
  7. شمارهٔ ۸۳ای گوهر کیمیای شاهی
همه‌ی غزلیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.