پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۸۲

ای صحن سرائی که بهشتت همتاست

آرامگه دلی و جانهات بهاست

ارکانت چو خانه خدا باقی باد

با خانه خدا که سایه لطف خداست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۴شاها کرمت قیام فرمود و رواست
  2. شمارهٔ ۸۵در پارس به رایگان چو صد شهر تراست
  3. شمارهٔ ۸۶ماهم به هوای باغ جوزا برخاست
  4. شمارهٔ ۸۷گرچه همه تن به ذکر شکرت گویاست
  5. شمارهٔ ۸۸هندو نسب آن یار که سیفش لقب است
  6. شمارهٔ ۸۹عمری که ازو تا به فنا یک وجب است
  7. شمارهٔ ۹۰ای باغ اگر تو خرمی رخت کجاست
  8. شمارهٔ ۹۱آن یار که راحت روان است کجاست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.