پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۸۴

شاها کرمت قیام فرمود و رواست

لیکن ز برای نکته‌ای نازیباست

تو عالمی و مرا اگر برخیزی

گویند مرا که از تو عالم برخاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۶ماهم به هوای باغ جوزا برخاست
  2. شمارهٔ ۸۷گرچه همه تن به ذکر شکرت گویاست
  3. شمارهٔ ۸۸هندو نسب آن یار که سیفش لقب است
  4. شمارهٔ ۸۹عمری که ازو تا به فنا یک وجب است
  5. شمارهٔ ۹۰ای باغ اگر تو خرمی رخت کجاست
  6. شمارهٔ ۹۱آن یار که راحت روان است کجاست
  7. شمارهٔ ۹۲ای دوست ز دست من چه برخواهد خاست
  8. شمارهٔ ۹۳از مایده غمت تنم آباد است
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.