پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۸۹

عمری که ازو تا به فنا یک وجب است

بردیم به هفتاد و سراسر عجب است

هر مه ز دگر مهش عجبتر دیدم

چه جای حدیث وصل و عشق و طرب است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۱آن یار که راحت روان است کجاست
  2. شمارهٔ ۹۲ای دوست ز دست من چه برخواهد خاست
  3. شمارهٔ ۹۳از مایده غمت تنم آباد است
  4. شمارهٔ ۹۴جانا دل من که گنج اسرار خداست
  5. شمارهٔ ۹۵اشکم نه غم زمانه خونین کرده است
  6. شمارهٔ ۹۶وصلت که غم جراحت جاوید است
  7. شمارهٔ ۹۷یاری دارم که عبرت ماه و خور است
  8. شمارهٔ ۹۸تا چشم من از نور رخت بیخبر است
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.