پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۵۰۵

ای جور تو از صبر من غمگین بیش

هجر تو ز طاقت من مسکین بیش

گفتی که سزای خویش بینی دیدم

این است سزای من و صد چندین بیش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۰۷از آتش دل شدم شب افروز چو شمع
  2. شمارهٔ ۵۰۸جانا رخ من زرد شدا ز گرد فراق
  3. شمارهٔ ۵۰۹خون کرد دلم را چو دل لاله فراق
  4. شمارهٔ ۵۱۰عهد من دل شکسته زینگونه سَبُک
  5. شمارهٔ ۵۱۱از نظم تباه دل نمی‌داری تنگ
  6. شمارهٔ ۵۱۲ای سنگدل ار کوه ثباتی و درنگ
  7. شمارهٔ ۵۱۳دلهاست ز چشم و دهن تنگ تو تنگ
  8. شمارهٔ ۵۱۴نه عمر عزیز داد یک راحت دل
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.